Werkvormen

Uit onderzoek blijkt dat kinderen hun ontmoeting met kunst beter onthouden als die bestaat uit een combinatie van ervaren, nadenken en zelf doen – en dus zitten deze drie aspecten in elk RASA-project verweven.

Het kunsteducatieve proces bestaat uit een voortdurende interactie tussen deze drie werkvormen, tussen kunstwerk en beschouwer, tussen beschouwer en bemiddelaar en tussen de beschouwers onderling. De begeleider treedt hierbij op als tussenpersoon die vol overgave en nieuwsgierigheid de dialoog tussen kind en kunstwerk op gang brengt. Vertrekkend van de ervaringshorizon, het ontwikkelingsniveau en de belangstelling van het kind, creëert hij een ontvankelijk kunstzinnig klimaat. Hij wakkert betrokkenheid aan, lokt confrontatie uit en reikt middelen en vaardigheden aan.

 

Open dialoog

Kunst ontstaat door praten

Kunst ervaren is meer dan kijken. Door de kunstbeleving worden zintuigen aangesproken, emoties opgeroepen, intellect en verbeelding geprikkeld. Een kettingreactie aan ervaringen en vragen dringt zich op en verlangt naar dialoog. Spontaan ontstaat een gesprek, vanuit een drang naar delen en toetsen van eigen ervaringen. Een kunstwerk krijgt extra betekenis in en door het gesprek en de interpretatie.

Rasa stimuleert in haar projecten de open dialoog waarin kinderen verwoorden wat ze denken of ervaren bij het zien van een kunstwerk. Door met elkaar te praten en naar elkaar te luisteren, ontdekken ze dat eenduidige ervaringen niet bestaan en leren ze op een creatieve en kritische manier omgaan met beeldende kunst.

 

Kunsteducatieve spelen

Horen is vergeten, zien is onthouden, doen is begrijpen

Kunsteducatieve spelen maken deel uit van alle Rasa-producties. Niet in de vorm van atelierwerking of vrijblijvende Spielereien, maar als kleine, actieve interventies die het kijk- en belevingsproces ondersteunen en verrijken. Essentieel hierbij vinden we de interactie met en de nabijheid van de kunstwerken. Indrukken opdoen, reflecteren en verwerken vervloeien zo op natuurlijke wijze tot één handelend begrijpen.

De ervaringsgerichte werkvormen die Rasa in functie van ieder project ontwikkelt, stimuleren de beleving en de zintuiglijke gewaarwording en verhogen zo het kijkplezier van de kinderen. Ze laten toe een deel van het creatieproces van de kunstenaar te herbeleven en al spelend de denkinhouden te ontdekken.

 

Verbindend denken

Dwarsverbanden leggen

Elk thema is een wereld op zich. Ze bevat teveel potenties om in één project te vatten. Toch probeert Rasa in haar thematische producties zoveel mogelijk facetten te belichten en verbanden tussen kunsten, wetenschappen, culturen en samenleving aan te geven. Rasa-projecten nodigen de kinderen uit tot verbindend denken.

 

Filosoferen over kunst

Vragen stellen zonder antwoorden

Kinderen filosoferen op een heel natuurlijke manier; iedere verwondering kan een aanleiding zijn. Ze beschikken over een kinderlijke verbeelding en een flexibiliteit van denken om jaloers op te zijn. Filosoferen met kinderen over kunst is dan ook inspirerend, verrassend en ontluisterend.

Filosoferen over kunst veronderstelt traagheid. Daarom probeert Rasa tijdens de rondleidingen ruimte vrij te maken voor kunstfilosofische vragen. Vragen als ‘Hebben we kunst nodig om te leven?’, ‘Wat is het verschil tussen een kindertekening en een kunstwerk?’ of het onvermijdelijke ‘Wat is kunst?’.